"Ανάμεσα στις επιθυμίες και στις ηδονές, υπάρχουν κάποιες παράνομες.Σε μερικούς περιστέλλονται από τους νόμους και από άλλες καλύτερες επιθυμίες, με την επικουρία του λογικού.Έτσι, ή φεύγουν εντελώς ή όσες μένουν είναι λίγες και αδύνατες. Σε άλλους όμως είναι δυνατότερες και περισσότερες..."
Πλάτωνος Πολιτεία

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Πρόλογος Αντιγόνης (στίχοι 1-99)

Πρόλογος (Στίχοι 1-99)           Στ.21-38  & 49-77

ΑΝΤ. κοινν ατάδελφον σμήνης κάρα,
Πολυαγαπημένη μου αδερφή Ισμήνη,
ρ οσθ τι τν π Οδίπου κακν
άραγε ξέρεις αν υπάρχει καμιά συμφορά που μας κληροδότησε ο Οιδίποδας
ποον Ζες οχ τελε νν τι ζώσαιν;
και να μην την έστειλε ο Δίας σ’ εμάς όσο ακόμη ζούμε;
οδν γρ σθοτ λγεινν οτ της τερ
Γιατί τίποτε δεν υπάρχει, ούτε λυπηρό, ούτε γεμάτο συμφορές
οτ ασχρν οτ τιμόν, 5
ούτε που να φέρνει ντροπή, ούτε επονείδιστο,
ποον γ οκ πωπ  τν σν τε κμν κακν.
που να μην έχω δει εγώ μέσα στα δικά σου και στα δικά μου βάσανα.
κα νν τί α τοτ κήρυγμα φασι
Και τώρα τι είναι πάλι αυτή η διαταγή που λένε
θεναι τν στρατηγν ρτίως πανδήμ πόλει;
ότι διακήρυξε (έβγαλε) ο στρατηγός πριν από λίγο σ’ ολόκληρη την πόλη;
χεις τι κεσήκουσας;
Ξέρεις τίποτα κι έχεις ακούσει;
σε λανθάνει πρς τος φίλους στείχοντα
Ή μήπως σου ξεφεύγει ότι τους αγαπημένους απειλούν
κακά τν χθρν; 10
κακά που ταιριάζουν στους εχθρούς;
ΙΣΜ. μο μν, ντιγόνη, οδες μθος φίλων κετ,
Σε μένα τουλάχιστον, Αντιγόνη, καμιά είδηση δεν έφτασε για τους αγαπημένους[μου]
οθ δς οτ λγεινς
ούτε ευχάριστη, ούτε δυσάρεστη,
ξ του δύο στερήθημεν δυον δελφον,
αφότου οι δυο μας στερηθήκαμε τα δυο μας αδέρφια,
θανόντοιν μι μέρ διπλ χερί·
που σκοτώθηκαν την ίδια μέρα με αμοιβαίο φόνο
πε δ στρατς ργείων φροδός στιν ν νυκτ τ νν, 15
κι από τότε που ο στρατός των Αργείων τράπηκε σε φυγή τη νύχτα αυτή
οδ οδν πέρτερον,
δεν ξέρω τίποτε περισσότερο,
οτ ετυχοσα μλλον οτ τωμένη.
ούτε ότι είμαι πιο ευτυχισμένη ούτε πιο δυστυχισμένη.
ΑΝΤ. δη καλς,
Ήμουνα σίγουρη,
καί ονεκ τοδ ξέπεμπον  σ κτς αλείων πυλν,
και γι’ αυτό ζήτησα να’ρθεις στις εξώπορτες του ανακτόρου,
ς μόνη κλύοις.
για να τ’ ακούσεις μόνη.
ΙΣΜ.τί δ στι; δηλος γάρ καλχαίνουσ τι πος. 20
 Τι  ‘ναι λοιπόν;Γιατί δείχνεις ότι κάποια είδηση σε βασανίζει.
ΑΝΤ . Κρέων γρ τ κασιγνήτω νν
 Γιατί, ο Κρέοντας  από τα δυο μας αδέρφια,
ο τν μν προτίσας, τν δ τιμάσας χει τάφου;
δεν έκρινε τον ένα άξιο ταφής, ενώ τον άλλο ανάξιο να ταφεί;
τεοκλέα μέν, ς λέγουσι, χρησθείς σν δικαί δίκ
Τον Ετεοκλή, όπως λένε, αφού του φέρθηκε,με δίκαιη κρίση
κα νόμου
και σύμφωνα με το (θρησκευτικό) νόμο,
κρυψε κατ χθονς
διέταξε να τον θάψουν κάτω από τη γη,
ντιμον τος νερθεν νεκρος· 25
ώστε να είναι τιμημένος μες στους νεκρούς στον κάτω κόσμο,
τν δ νέκυν Πολυνείκους θλίως θανόντα
αλλά το κορμί του Πολυνείκη, που πέθανε με αξιολύπητο τρόπο,
φασιν κκεκηρχθαι στοσι
λένε πως έχει διακηρυχτεί στους πολίτες
τ μ καλύψαι τάφ μηδ κωκσαί τινα,
κανείς να μην το θάψει και να μην το κλάψει,
ἐᾶν δ κλαυτον, ταφον,
αλλά να το αφήσουν άκλαυτο κι άθαφτο,
γλυκν θησαυρν οωνος εσορσι πρς χάριν βορς. 30
εύρημα ευχάριστο για τα όρνια που λαίμαργα ψάχνουν, για να βρουν την τροφή τους.
τοιατά φασι
Τέτοια λένε
κηρύξαντ χειν τν γαθν Κρέοντα,
ότι έχει κηρύξει δημόσια ο Κρέοντας «ο καλός»
σο κμοί, λέγω γρ κμέ,
για σένα και για μένα —λέω και για μένα—,
κα δερο νεσθαι
και [λένε] ότι έρχεται εδώ,
προκηρύξοντα τατα σαφ τοσι μ εδόσιν,

για να τα διακηρύξει δημόσια, ώστε να είναι ξεκάθαρα σ’ αυτούς που δεν τα ξέρουν,
κα  οκ γειν τ πργμα ς παρ οδέν,
και δε θεωρεί την υπόθεση κάτι ασήμαντο,
λλ ς ν δρ τι τούτων, 35
αλλά όποιον κάνει κάτι απ’ αυτά,
προκεσθαι φόνον δημόλευστον ν πόλει.
ότι (τον) περιμένει θάνατος με δημόσιο λιθοβολισμό μπροστά στην πόλη
οτως χει σοι τατα, κα δείξεις τάχα
Έτσι έχουν αυτά για σένα· και γρήγορα θα δείξεις
ετ πέφυκας εγενς
αν είσαι από ευγενική γενιά και γενναία στο ήθος
ετ κακή σθλν.
ή τιποτένια από ευγενική γενιά.
ΙΣΜ. ταλαφρον, ε τάδ ν τούτοις,
Δύστυχη, αν έτσι έχουν τα πράγματα,
τί δ, γ ν προσθείμην πλέον λύουσεθ’ πτουσα; 40
τι όφελος θα μπορούσα να φέρω εγώ ό,τι κι αν κάνω;
ΑΝΤ. Σκόπει ε ξυμπονήσεις κα ξυνεργάσει.
Σκέψου αν θα με βοηθήσεις και θα συνεργαστείς μαζί μου.
ΙΣΜ. ποόν τι κινδύνευμα;
 Για ποια επικίνδυνη πράξη μιλάς;
πο γνώμης ποτ ε;
Τι τάχα έχεις στο μυαλό σου;
ΑΝΤ. ε κουφιες τν νεκρν ξν τδε χερί.
 [Σκέψου] αν θα σηκώσεις το νεκρό μαζί μ’ αυτό μου εδώ το χέρι.
ΙΣΜ. γρ νοες θάπτειν σφ,
Αλήθεια, έχεις στο νου σου να θάψεις αυτόν,
πόρρητον πόλει;
μολονότι απαγορεύεται ρητά στους πολίτες;
ΑΝΤ. τν γον μν κα τν σόν δελφόν ,ν σ μ θέλς · 45
Το δικό μου, βέβαια,και το δικό σου αδερφό, αν εσύ δε θέλεις·
ο γρ δ λώσομαι προδοσα.
γιατί κανείς δε θα με κατηγορήσει ότι τον πρόδωσα.
ΙΣΜ. σχετλία, Κρέοντος ντειρηκότος;
Παράτολμη,μολονότι το έχει απαγορέψει ο Κρέοντας;
ΑΝΤ. λλ οδν μέτα ατ εργειν με τν μν.
Μα δεν έχει κανένα δικαίωμα αυτός να μ’εμποδίσει από τους δικούς μου.
ΙΣΜ. Ομοι· φρόνησον, κασιγνήτη,
 Αλίμονο· σκέψου,αδερφή μου,
ς πεχθς δυσκλεής τε πατρ  πώλετο νν, 50
πόσο μισητός και ντροπιασμένος μας χάθηκε ο πατέρας,
ράξας διπλς ψεις ατς ατουργ χερί
αφού χτύπησε δυνατά ο ίδιος τα δυο του μάτια με το ίδιο του το χέρι
πρς μπλακημάτων ατοφώρων ·
λόγω των αμαρτημάτων που μόνος του έφερε στο φως·
πειτα μήτηρ κα γυνή, διπλον πος,
κι ύστερα η μάνα και η γυναίκα του,διπλό όνομα,
λωβται βίον πλεκτασιν ρτάναισι ·
πεθαίνει ντροπιασμένη με μια πλεχτή θηλιά·
τρίτον δέ δύο δελφ
τρίτο κακό, τα δυο μας αδέρφια,
ατοκτονοντε τ ταλαιπώρω κατειργάσαντο 55
που αλληλοσκοτώθηκαν οι δυστυχισμένοι
μίαν καθ μέραν
μέσα στην ίδια μέρα,
κοινν μόρον παλλήλοιν χερον.
βρήκαν αμοιβαίο θάνατο με χέρι που σήκωσε ο ένας πάνω στον άλλο.
Σκόπει νν δ α σ κάκιστ λούμεθ,

Και τώρα πάλι, σκέψου πόσο ατιμωτικά θα χαθούμε
ν μόνα δ λελειμμένα,
εμείς οι δυο, που έχουμε μείνει ολομόναχες,
ε παρέξιμεν ψφον κράτη τυράννων,
αν παραβούμε την απόφαση και τη βασιλική εξουσία,
νόμου βί. 60
παραβιάζοντας το νόμο.
λλά τοτο μν χρ ννοεν
Αλλά πρέπει να σκεφτείς το εξής,
τι φυμεν γυνακε,
ότι δηλαδή από τη μια γεννηθήκαμε γυναίκες
ς ο μαχουμένα πρς νδρας.
και από την άλλη δεν επιτρέπεται να τα βάζουμε με άντρες·
πειτα δ ονεκ ρχόμεσθ κ κρεισσόνων,
ύστερα,ότι κυβερνιόμαστε από ισχυρότερους,
κούειν κα τατκτι λγίονα τνδε.
ώστε να υπακούμε και σ’ αυτά και σ΄ακόμη πιο οδυνηρά απ’ αυτά.
γ μν ον πείσομαι τος ν τέλει βεβσι · 65
Εγώ λοιπόν θα υποταχτώ στους άρχοντες
ατοσα τος π χθονς ξύγγνοιαν σχειν,
παρακαλώντας αυτούς που είναι στον κάτω κόσμο να με συγχωρήσουν,
ς βιάζομαι τάδε,
γιατί κάνω αυτά χωρίς τη θέληση μου·
τ γρ πράσσειν περισσ οκ χει οδένα νον.
γιατί το να κάνει κανείς πράγματα ανώτερα από τις δυνάμεις του είναι τελείως ανόητο.
66 ΑΝΤ. οτ ν κελεύσαιμ οτ ν δρης ,
Ούτε θα σε παρακαλούσα, ούτε θα δεχόμουν τη σύμπραξη σου,
γ ν δέως  μο μέτα
με ευχαρίστηση, εγώ τουλάχιστον,
ε θέλοις τι πράσσειν. 70  
έστω κι αν τώρα πια ήθελες να με βοηθήσεις.
λλ σθ ποά σοι δοκε,
Αλλά έχε όποια γνώμη θέλεις,
κενον δ γ θάψω·
εκείνον όμως εγώ θα θάψω·
καλόν μοι θανεν ποιούσ τοτο.
θα ‘ναι ωραίο για μένα να πεθάνω ,αφού θάψω τον αδερφό μου ·
κείσομαι μετ ατο φίλη, μετά φίλου,
θα αναπαύομαι πλάι του αγαπημένη κοντά σ’ αγαπημένο,
σια πανουργήσασ.
αφού διαπράξω μια ιερή παρανομία.
πε πλείων χρόνος
γιατί είναι περισσότερος ο καιρός
ν δε ρέσκειν με τος κάτω
που πρέπει να αρέσω σ’ αυτούς που είναι στον κάτω κόσμο
τν νθάδε. 75
παρά σ’ αυτούς που είναι δω πάνω.
κε γρ αε κείσομαι·
Γιατί αιώνια εκεί θα αναπαύομαι·
ε δέ δοκε σο,
μα εσύ, αν το κρίνεις σωστό,
τιμάσασ χε τ τν θεν ντιμα.
περιφρόνησε όσα είναι άξια τιμής για τους θεούς.
ΙΣΜ. γ μν οκ τιμα ποιομαι,
Εγώ δεν τα περιφρονώ αυτά,
φυν μήχανος τ δ δρν βί πολιτν.
από τη φύση μου όμως είμαι ανίκανη να ενεργώ αντίθετα με τη θέληση των πολιτών.
ΑΝΤ. σ μν τάδ ν προχοι·
Εσύ αυτά μπορείς να τα προφασίζεσαι·
γ δ δ τάφον χώσουσ 80
εγώ όμως θα πάω να σωρεύσω χώμα
δελφ φιλτάτ πορεύσομαι.
και να σηκώσω τύμβο για τον πολυαγαπημένο αδερφό.
ΙΣΜ. ομοι ταλαίνης, ς περδέδοικά σου.
Αλίμονο, δυστυχισμένη, πόσο φοβάμαι για σένα!
ΑΝΤ. μ μο προτάρβει· τν σν ξόρθου πότμον.
Για μένα μη φοβάσαι· φρόντιζε για τη δική σου μοίρα.
ΙΣΜ. λλ ον προμηνύσς γε τοτο μηδεν τοργον,
Όμως τουλάχιστον μην αποκαλύψεις σε κανέναν αυτό το σχέδιο σου,
κρυφ δ κεθε, σν δ ατως γώ. 85
κράτησε το μυστικό, το ίδιο θα κάνω κι εγώ.
ΑΝΤ. ομοι, καταύδα· πολλν χθίων σει σιγσ,
Αλίμονο, διακήρυξε το σ’ όλους· πολύ πιο μισητή θα είσαι αν σωπάσεις,
ἐὰν μ πσι κηρύξς τάδε.
αν σ’ όλους δε διαλαλήσεις αυτά εδώ.
ΙΣΜ. θερμν π ψυχροσι καρδίαν χεις.
Έχεις ζεστή καρδιά για ψυχρά πράγματα.
ΑΝΤ. λλ οδ ρέσκουσ ος μάλισθ δεν με χρή.
Ξέρω όμως ότι είμαι αρεστή σ’ εκείνους που πρέπει περισσότερο ν’αρέσω.
ΙΣΜ. ε κα δυνήσει γ· λλ μηχάνων ρς. 90
Ναι, αν βέβαια θα έχεις και τη δύναμη· επιδιώκεις όμως ακατόρθωτα πράγματα.
ΑΝΤ. οκον, ταν δ μ σθένω, πεπαύσομαι.
θα σταματήσω λοιπόν,όταν πια δε θα ‘χω δύναμη.
ΙΣΜ. ρχν δ θηρν ο πρέπει τμήχανα.
Καθόλου όμως δεν πρέπει να κυνηγάει κανείς τα ακατόρθωτα
ΑΝΤ. ε τατα λέξεις, χθαρε μν ξ μο,
Αν εξακολουθήσεις να λες αυτά, και από μένα θα μισηθείς
χθρ δ τ θανόντι προσκείσει δίκ.
και δίκαια θα σε μισεί για πάντα ο νεκρός.
λλ α με κα τν ξ μο δυσβουλίαν
Αλλά άφησε εμένα και τη δική μου αφροσύνη
παθεν τ δεινν τοτο·95
να πάθω αυτό το κακό·
γρ ο πείσομαι τοσοτον οδν στε μ ο θανεν καλς.
γιατί τίποτε τόσο φοβερό δε θα πάθω, ώστε να μην πεθάνω έντιμα.
ΙΣΜ. λλ ε δοκε σοι, στεχε· τοτο δ σθ
Προχώρα λοιπόν,αν έτσι κρίνεις·αυτό να ξέρεις μόνο,
τι νους μν ρχει, τος φίλοις δ ρθς φίλη.
 ότι βαδίζεις ασυλλόγιστη,όμως αληθινά αγαπημένη στους αγαπημένους σου.